ARTIKELEN EN OPINIE

U vindt hier een selectie van artikelen van de hand van enkele auteurs. Deze hebben toestemming gegeven om hier afgebeeld te worden. 

ALBERT VAN DER HEIDE

Blog

Tsja, dan is er een mutatie... of binnenkort weer een volgend virus... en dan? Het onmogelijke, mogelijk blijven willen maken? Het onvermijdelijke willen blijven vermijden?


Misschien wel een soort van zegen deze nieuwste variant. Er komt misschien nu een moment dat de kramp wordt doorbroken en een breder perspectief weer ingang vindt. Dat de kramp van angst en controle even verdwijnt. Dat we de gevolgschade gaan zien, van alle disproportionele maatregelen die we hebben omhelst en de algemene visie en het denken niet alleen beperkt zijn tot de ultra korte termijn van een of twee weken vooruit. 
Dat we weer jonge mensen met allerlei aandoeningen met voorrang gaan behandelen en onze ic’s niet alleen vol leggen met ouderen met corona, wat in het geval van influenza niet eens wordt overwogen. Dat we vooral ook gaan werken aan een weerbaarder zorgsysteem met meer ruimte voor zorg rondom dit soort uitbraken. Een eerlijke afweging maken. Hoe heftig het ook is, dat we beseffen dat deze ouderen kwetsbaar zijn, maar niet de enige kwetsbaren zijn.
Dat we ook durven gaan zien hoe ondernemers, eenzamen, zwakkeren net zo belangrijk zijn als die ouderen. Dat we de toename van hulpvraag bij de GGZ ook mee gaan wegen. Dat de nu verloren gegane mensenjaren als gevolg van de afschaling van standaard zorg mee wordt gewogen. De te laat ontdekte kanker, de uitgestelde hartoperaties, de heftige impact en gevolgschade van alle genegeerde psychische nood van jongeren en ouderen. Dat er oog blijft voor de enorme financiële last die we de volgende generatie opleggen. Vrijheden die verloren gaan. 
Dat we gaan zien hoe mensen uit angst, hun roep en verlangen naar maakbaarheid en veiligheid zo laten doorslaan dat het meer kapot maakt dan je eigenlijk lief is.
Darwin 'has left the building'!? 'Survival of the fittest', natuurlijke selectie zo schreeuwen de bio- en filosofieboeken op de scholen. Tot het moment daar is dat er ook maar iets onbeheersbaars plaatsvindt op deze aarde. Dan trekken de wetenschappers eensgezind ten strijde tegen dat waar ze hun geloof op hebben gebouwd.
Ik ben blij dat ik mijn geloof heb gebouwd op dé Rots. En dat ik kan zeggen: het leven is geweldig, het leven is mij Christus. Maar sterven is ook okay, want het sterven is mij winst (Filippenzen 1:21). En ik ben echt niet levensmoe.

Mijn taak hier op aarde is, zoals ik het van Hem begrepen heb, voorlopig nog niet klaar. Maar geen paniek, gewoon in rust en vrede. En ga met wijsheid om met elkaar, bescherm dat wat zwak is, meelevend in wie lijdt, zoekend naar wie verloren is, gevend aan wie tekort komt, motiverend voor wie geen hoop meer heeft. 


Oh ja, tenslotte. Ik ontken het virus niet ofzo. Voor je me te simpel in een wappie-hoek zet. We zitten zelfs, as we speak, keurig in quarantaine als gezin. En houden ons keurig aan de regels waar mogelijk. Geen familie met de kerst. En we hebben keurig, bij het eerste micro-kuchje, getest. Want we willen niemand besmetten. En we kregen het negatieve bericht van een positieve testuitslag. En ik bevind me persoonlijk ook echt in de risicogroep. 
Het belangrijkste echter wat ik, in deze hele discussie, vanaf het begin en voortdurend wil blijven benadrukken, is misschien geestelijk gezien wel heel simpel dit wat Paulus zegt: ‘Want wij hebben de strijd niet tegen vlees en bloed, maar tegen de overheden, tegen de machten, tegen de wereldbeheersers van de duisternis van dit tijdperk, tegen de geestelijke machten van het kwaad in de hemelse gewesten.’


‭‭Efeze‬ ‭6:12‬: We voeren een geestelijke strijd, maar laten ons perspectief volledig vangen door wat we op aarde waarnemen. 


Een oorlog voeren tegen een virus, zoals corona, is onmogelijk. Deze wereld is niet maakbaar, niet beheersbaar. Bescherm dat wat kwetsbaar is. Gebruik je gezonde verstand. Maak je keuzes vanuit de Liefde die altijd het beste zoekt voor een ander. Soms is liefde dan 1,5 meter afstand, soms een knuffel als het echt niet meer anders kan. 


En als ik dan zo’n stukje schrijf... 's morgens lekker warm in mijn quarantaine bedje... dan denk ik, Albert, je bent gek dat je dit online zet. Het levert alleen maar negativiteit en onbegrip op. Waarom maak je je er druk over? Laat toch lekker gaan, draai je nog een keertje om, richt je op je lopende studies en prekenseries waar je juist zo van kan genieten en door wordt opgebouwd. Maar ergens in mijn hart is er die trigger. Omdat ik weet dat er balans nodig is. Omdat ik zie dat het huidige denken en doen onhoudbaar is. En vooral omdat ik geloof dat we de verkeerde strijd voeren en ik me toch echt geroepen weet daar iets over te zeggen.

 

Blessings,
Albert